Η Φώφη Τσεσμελή θα βρίσκετε κάθε Σάββατο  στο Sodade 2!

Η Φώφη Τσεσμελή θα βρίσκετε κάθε Σάββατο στο Sodade 2!

Στο Sodade,εκεί που η Φώφη Τσεσμελή έχει γράψει τη δική της ιστορία εδώ και 17 χρόνια, και συνεχίζει πάντα, ανεβασμένη σαν θεότητα στο booth του DJ.

 

Δυνατό beat με τις πιο τελευταίες εξελίξεις της techno house, ατμόσφαιρα γεμάτη αγάπη και καλές δονήσεις, αγόρια - κορίτσια - μπερδεμένο crowd χωρίς στεγανά, να χορεύει γύρω από το βωμό της και η ίδια, με το περίτεχνο τσουλούφι και την αξιαγάπητη φάτσα, έτοιμη να γελάσει εγκάρδια σε όλους, μία από τις πιο αγαπημένες φιγούρες του αθηναϊκού nightlife.

Δεν είναι μόνο η παραμονή της στον ίδιο χώρο, τόσα χρόνια, με αμείωτη επιτυχία, ούτε τα κείμενα και οι ραδιοφωνικές της εκπομπές που εντυπωσιάζουν με την ενημέρωση και την αμεσότητά τους. Στην ετήσια ψηφοφορία της Athens Voice, η Φώφη Τσεσμελή ήρθε πρώτη με μία τεράστια διαφορά από τους επόμενους, σε δημοφιλία. Είναι μία σχεδόν φυσική σχέση που έχει με τη μουσική, το χιούμορ – και βέβαια το ανεπανάληπτο στιλ που την κάνει να γράφει σαν ιδιαίτερη περσόνα της πόλης.

Από μικρή στην κονσόλα

Κατάγεται από τη Σάμο, ο πατέρας της ήταν διευθυντής στην Εθνική Τράπεζα. Όταν ήταν 5 ετών ξεκίνησε να παίρνει μεταθέσεις σε όλη την Ελλάδα αλλά εζησε αρκετά χρόνια και στη Σύρο " Πολλές φορές νιώθω ένα παιδί χωρίς πατρίδα. Όταν φεύγεις 5 ετών από ένα μέρος πώς να το νιώσεις σπίτι σου; Αυτή που θεωρώ εγώ γειτονιά μου είναι το Νέο Ψυχικό, το σπίτι που έστησα εγώ μόνη μου εκεί".

«Η μουσική έπαιζε πάντα μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό. Ο πατέρας μου έπαιζε ακορντεόν από 7 ετών. Η μητέρα μου ήταν σοπράνο στη Φιλαρμονική της Σάμου. Όλοι οι φίλοι τους ήταν μουσικοί. Στα πικ-νικ που κάναμε, που ήταν πολύ της μόδας εκείνη την εποχή, ο ένας της παρέας που ήταν αρχιμουσικός είχε ένα βανάκι Μιτσουμπίσι και φόρτωναν από πίσω τα όργανα, αρμόνια, ντραμς, κιθάρες, ό,τι έπαιζε ο καθένας, πηγαίναμε εκεί που ήταν να αράξουμε για φαγητό σε ένα ωραίο σημείο στο βουνό, στήνανε τα όργανα και άρχιζε το ντρίγκι-ντρίγκι. Και όποιος άλλος πέρναγε σταματούσε εκεί και στο τέλος γινόταν πάρτι. Πανηγύρι. Μέχρι και σε κάτι χαράδρες, ντρίγκι ντρίγκι να κουβαλάνε τα όργανα. (γέλια) Κι έτσι ήτανε πάντα. Φαντάσου ότι γύρναγα σπίτι από το σχολείο κι ήταν η μάνα μου που είχε ακούσει ένα ωραίο τραγούδι στο ραδιόφωνο, είχε γράψει τους στίχους, και τους έβρισκα ο πατέρας μου να παίζει το ακορντεόν και η μάνα μου να τραγουδάει».

Η μικρή Φώφη μεγάλωσε στροβιλίζοντας σε μουσικές. Στα 8 της μαθαίνει τρομπέτα, στα 12 κιθάρα. «Οι γονείς μου άκουγαν πολύ ντίσκο, Abba, Χατζηνάσιο, Σπανό... τους αρέσανε τα πιο εξευρωπαϊσμένα. Και οι Carpenters. Η μάνα μου μού εξηγούσε τα κομμάτια, μου έλεγε άκου τη φωνή αυτής της γυναίκας... Ακόμα με συγκινεί η Κάρεν Κάρπεντερ. Αν βάλουμε τώρα στο youtube, Carpenters, αρχίζω και κλαίω».

Οι κεφάτοι γονείς, από 5 χρονών ακόμα, έπαιρναν τη μικρή στις ντισκοτέκ. Εκεί, ανάμεσα σε πορτοκαλάδα και χορούς κάτω από το μίρορ-μπολ, ανακάλυψε και το καμαράκι του DJ και ενθουσιάστηκε: «Πατούσα τα κουμπιά με τα φώτα» λέει «και είχα συνέχεια ερωτήσεις – τι είναι αυτό, τι είναι εκείνο... Στα 6, τους ζήτησα να μου πάρουν κασετόφωνο. Πήγαινα στα παιδικά πάρτι κι έβαζα κασέτες. Ένιωσα ότι με ενοχλούσε το κενό μεταξύ των τραγουδιών. Σκέφτηκα λοιπόν ότι αν πάρω ένα δεύτερο κασετόφωνο κι όταν τελειώνει το ένα τραγούδι να βάζω το άλλο, δεν θα υπάρχει κενό. Κι έτσι έγινα δημοφιλές παιδάκι στα πάρτι. Πήγαινα με τα κασετόφωνα, τσαντούλα με τις κασέτες, μολύβι να τις γυρίζω και βουρ».

Η Φώφη, σαν DJ ξεκίνησε να παίζει στα 12. Δύο walkman κασετοφωνάκια κι ένας μείκτης με δύο κανάλια ήταν αρκετά για να γεμίζει μουσική τα μπαράκια στη Σύρο όπου ζούσε τότε. Και βέβαια, μίξαρε κασέτες για φίλους – η πιο κλασική τρυφερή πράξη όλων των DJ του πλανήτη. Ο πρώτος που την έβγαλε στο ραδιόφωνο ήταν ο Βαγγέλης Περρής, Συριανός κι αυτός, που είχε ανοίξει ένα σταθμό, από τους πρώτους της ελεύθερης ραδιοφωνίας. Εκεί η Φώφη έκανε ένα μουσικό παιχνίδι για παιδιά και απέκτησε μεγαλύτερη οικειότητα με πικ-άπ και μείκτες. Θυμάται: «Μέχρι τότε, όπου έβλεπα μαγαζί που είχε μηχανήματα και δεν είχε DJ μέσα, έμπαινα κι έπαιζα. Στα 16 μου, γνώρισα ένα μαγαζάτορα που μόλις είχε γυρίσει από Σικάγο και Νέα Υόρκη. Μ’ έβαλε κάτω και μου μίλησε για το Paradise Garage και το Studio 54, για κάτι καινούργιο που ξεκινούσε εκεί, τη house. Είχε φέρει και κάτι δισκάκια, πήγαινα και τα άκουγα και κάποια στιγμή ξεκίνησα από εκεί να παίζω και επαγγελματικά, να πληρώνομαι δηλαδή».

Η Φώφη έγινε γρήγορα γνωστή και μάλιστα με τις δύο μουσικές της «προσωπικότητες». Η μία είναι η χορευτική μουσική, και η άλλη πλευρά είναι «η 4AD» όπως την λέει, Cocteau Twins, Dead Can Dance, Siouxsie & the Banshees κ.λπ. «Τέτοια ονόματα, μόνο μία χρονιά στη ζωή μου έχω παίξει. Είχε ανοίξει ένα μαγαζί στην Ελευσίνα που δούλευα και ήθελε τέτοιους ήχους. Το έμπλεκα και με λίγα ηλεκτρονικά, λίγο Moby, λίγο Mo’Wax, Skint Records. Η μουσική που παίζω σήμερα θα έλεγα ότι ανήκει στο μελωδικό φάσμα της tech-house και της techno».

Διαβάστηκε 368 φορές

 MUSICMAG | ONLINE ΜΟΥΣΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ

 Μουσικά Νέα: DJ News, Rock, Έντεχνα, Ρεμπέτικα, Λαϊκά, Hip Hop, Ethnic... Συνεντεύξεις, Προτάσεις, Παρουσιάσεις, Διαγωνισμοί, Συγκροτήματα, Καλλιτέχνες, Μουσικές Σκηνές, Συναυλίες, Αφιερώματα, Videoclip...